Document Type : Original Article
Article Title Persian
Authors Persian
هدف این پژوهش بررسی تأثیرات فیلمنگاری نوشتاری مبتنی بر سناریو در مقایسه با ایفای نقش بر اضطراب گفتاری و مشارکت فعالانه زبانآموزان ایرانی زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی بود. فیلمنگاری نوشتاری مبتنی بر سناریو شامل ضبط تکگوییهای تأملی توسط زبانآموزان در پاسخ به محرکهای سناریومحور است که فضایی کمتنش و خودراهبر برای تمرین گفتاری و پردازش فراشناختی ایجاد میکند. به منظور دستیابی به اهداف این پژوهش، از یک مطالعه شبهتجربی با طرح گروه کنترل ناهمسطح پیشآزمون-پسآزمون استفاده شد. در این طرح، سه کلاس دستنخورده (intact) که بهطور تصادفی به دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل (هر گروه شامل ۲۰ زبانآموز) اختصاص یافتند، مورد بررسی قرار گرفتند. مداخله پژوهش طی دوازده جلسه آموزشی در طول شش هفته اجرا شد. نتایج تحلیل کوواریانس (ANCOVA) با مقادیر (F(2, 56) = 7.53, p = .001 نشان داد که هم فیلمنگاری نوشتاری مبتنی بر سناریو (p = .001) و هم ایفای نقش (p = .006) اضطراب گفتاری زبانآموزان ایرانی سطح متوسط را کاهش میدهند، در حالی که تأثیر این دو تکنیک با یکدیگر تفاوت معناداری ندارد (p = .39) . به طور مشابه، یافتههای تحلیل کوواریانس (F(2, 56) = 10.86, p = .000) حاکی از آن بود که هر دو روش فیلمنگاری نوشتاری مبتنی بر سناریو (p = .000) و ایفای نقش (p = .006) مشارکت فعالانه را افزایش میدهند، اگرچه تأثیر این دو تکنیک با یکدیگر تفاوت معناداری ندارد.
Keywords Persian