موفقیت روش‌های مختلف آموزش دستور زبان همچنان یکی از دغدغه‌های اصلی در آموزش زبان دوم محسوب می‌شود. این مطالعه به بررسی تأثیر نسبی یادگیری از طریق کشف هدایت‌شده (Guided Discovery Learning – GDL) و چرخه آزمون–آموزش–آزمون (Test–Teach–Test – TTT) بر توسعه دانش دستوری در میان زبان‌آموزان متوسط ایرانی EFL، به‌ویژه در یادگیری سیستم‌های زمان و حروف تعریف، پرداخته است. طراحی پژوهش به صورت شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون انتخاب شد، به‌طوری که دو کلاس یکپارچه (N = 34) به‌طور تصادفی به شرایط GDL و TTT اختصاص یافتند. هر دو گروه شانزده جلسه آموزشی را تحت تدریس یک معلم و با استفاده از مواد آموزشی مشابه دریافت کردند. دانش دستوری با استفاده از پیش‌آزمون‌ها و پس‌آزمون‌های طراحی‌شده توسط پژوهشگر و مطابق با الزامات برنامه درسی مؤسسه ارزیابی شد. تحلیل آنکوا با کنترل نمرات پیش‌آزمون نشان داد که هر دو گروه پیشرفت قابل‌توجهی داشته‌اند، اما گروه GDL نمرات بالاتری در پس‌آزمون کسب کرده است. این نتایج (F(1, 31) = 12.40, p = .001, ηp² = .34) نشان می‌دهند که رویکردهای استقرایی و متمرکز بر یادگیرنده می‌توانند منجر به افزایش تسلط بیشتر بر دستور زبان نسبت به چرخه‌های آموزشی ساختاریافته و تشخیصی شوند. نتایج این مطالعه نشان‌دهنده سودمندی بالقوه یادگیری هدایت‌شده از طریق کشف در زمینه‌های EFL است. مطالعات آینده می‌توانند با استفاده از نمونه‌های بزرگ‌تر و بررسی اثربخشی این رویکردها در محیط‌های یادگیری فناوری‌محور، بر یافته‌های این پژوهش توسعه دهند.