نوشتن پایان‌نامه کارشناسی ارشد به زبان انگلیسی نقطه عطفی برای بسیاری از دانشجویان کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی در ایران بود. این تجربه نه تنها توانایی‌های آکادمیک آن‌ها را به چالش کشید، بلکه دیدگاهشان را نسبت به خود به عنوان معلم و پژوهشگر دگرگون ساخت. این دانشجویان پروژه‌ای طاقت‌فرسا را در زبان دوم خود انجام دادند، اغلب بدون آموزش رسمی کافی در نگارش آکادمیک، که این وظیفه را دشوارتر می‌کرد. در این پژوهش، هفت دانشجوی کارشناسی ارشد رشته آموزش زبان انگلیسی از دانشگاه‌های گلستان و خراسان رضوی مورد پیگیری قرار گرفتند. پژوهشگر نحوه تدوین فصل‌های ابتدایی پایان‌نامه‌های آن‌ها را از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ مشاهده کرد و ۲۹۰ بند و ۷۰ مجموعه بند از فصل اول را تحلیل نمود. با استفاده از روش کیفی مبتنی بر سواد آکادمیک و زبان‌شناسی کارکردی سیستمیک، بررسی کردیم که این دانشجویان چگونه موضوعات خود را ارائه دادند، اهمیت پژوهش خود را توجیه کردند و کارشان را در بستر آکادمیک گسترده‌تر قرار دادند. نتایج روشن بود: آن‌ها به جملات خبری، ساختارهای بند پیچیده، عبارات ارزش‌گذاری و احتیاط زبانی وابسته بودند. این ویژگی‌ها به آن‌ها کمک کرد تا ارزش پژوهش خود را استدلال کنند و شکاف‌های موجود در ادبیات را برجسته سازند. اغلب، آن‌ها به شدت به مرور ادبیات و راهنمایی‌های استاد راهنما تکیه می‌کردند. این مطالعه بر نیاز به حمایت هدفمندتر مبتنی بر زبان برای دانشجویان، استادان راهنما، مربیان نگارش آکادمیک و طراحان برنامه درسی تأکید می‌کند.