این مطالعه به بررسی امکان استفاده از فایل‌های صوتی آی‌پاد برای بهبود مهارت تلفظ در توسعه ویژگی‌های سوپرازاگمنت استرس کلمه و آهنگ جمله در بین زبان‌آموزان EFL ایرانی سطح پیش‌متوسط ​​پرداخت. در محیط‌های EFL مانند ایران، که آموزش تلفظ معمولاً به نفع برنامه‌های درسی مبتنی بر خواندن به حاشیه رانده می‌شود، روش‌های سنتی اغلب نمی‌توانند مواجهه معتبر لازم و تمرین تکراری را ارائه دهند که منجر به خطاهای مداوم عروض و کاهش توانش ارتباطی می‌شود. بنابراین، این تحقیق شبه‌تجربی با بررسی اینکه آیا یک مداخله مبتنی بر آی‌پاد، جایگزین مناسبی با کمک فناوری برای رویکردهای کتاب درسی مرسوم ارائه می‌دهد یا خیر، به این شکاف می‌پردازد. دو گروه دست‌نخورده از 30 دانش‌آموز دختر سطح پیش‌متوسط، 13 تا 19 ساله، از موسسه زبان آوا در اراک، ایران، به ترتیب به گروه آزمایش (n = 15) و گروه کنترل (n = 15) اختصاص داده شدند. گروه آزمایش فایل‌های صوتی آی‌پاد تهیه شده از پادکست‌های سطح پیش‌متوسط ​​را برای گوش دادن و تقلید خودآموز طی 12 جلسه در عرض شش هفته دریافت کردند. گروه کنترل از کتاب دانش‌آموزی Interchange 1 (ریچاردز، ۲۰۱۳) که توسط معلم مدل‌سازی شده بود، استفاده کردند. مهارت شرکت‌کنندگان از طریق آزمون تعیین سطح مؤسسه همگن‌سازی شد. یک پیش‌آزمون و پس‌آزمون که توسط معلم تهیه شده بود (شامل ۳۰ مورد برای هر مورد، به ترتیب r=.۸۴۷ و r=.۷۹۰) برای ارزیابی استرس و آهنگ کلام آنها از طریق وظایف شناسایی اجرا شد. تجزیه و تحلیل‌های SPSS، شامل آزمون‌های t مستقل و جفتی، نشان داد که در مرحله پس‌آزمون، گروه آزمایش در تلفظ کلی، p = .۰۱۷، با M = ۱۷.۸۳ برای گروه آزمایش در مقابل M = ۱۲.۲۵ برای گروه کنترل، به طور قابل توجهی از گروه کنترل بهتر عمل کردند. علاوه بر این، بهبود در آهنگ گفتار بیشتر از تأکید کلمات بود. این یافته‌ها امکان استفاده از مداخلات مبتنی بر آی‌پاد را به عنوان ابزاری مؤثر برای یادگیری خودمختار تلفظ در بافتهای آموزش زبان انگلیسی با منابع محدود تأیید می‌کنند. با این حال، به دلیل محدودیتهای این مطالعه، از جمله نمونهٔ کوچک و تماماً مؤنث، پژوهش‌های آتی باید از گروه‌های نمونه بزرگتر و دوجنسیت استفاده کنند تا تعمیم‌پذیری بهتری از نتایج حاصل شود و همچنین اثرات طولانی‌مدت چنین ابزارهای یادگیری همراه را بیشتر بررسی نمایند.