یادگیری زبان خارجی فرآیندی پیچیده و طولانی‌مدت است که با چالش‌های یادگیری بالقوه و احساسات متنوعی همراه می‌شود؛ این امر لزوم بررسی نقش سخت‌کوشی و هیجانات را در دستیابی به نتیجه مطلوب یادگیری ایجاب می‌کند. با این حال، مطالعات اندکی به منظور بررسی اثر پیش‌بینی‌کننده سخت‌کوشی، تبیین رابطه آن با عوامل هیجانی مرتبط مانند لذت و کسالت، و تعیین چگونگی تأثیر این عوامل روان‌شناختی بر دانش واژگان زبان‌آموز در چارچوب مکانیسم یادگیری زبان دوم انجام شده است. به این منظور، ۱۰۰ زبان‌آموز ایرانی انگلیسی به عنوان زبان خارجی در محدوده سنی ۱۸ تا ۲۲ سال با سطح مهارت متوسط و حدود ۳ تا ۷ سال سابقه یادگیری زبان انگلیسی انتخاب شدند. سطح مهارت شرکت‌کنندگان بر اساس عملکردشان در آزمون تعیین سطح آکسفورد، متوسط تعیین شد. جامعه آماری شامل ۵۰ زن و ۵۰ مرد بود. داده‌ها از طریق سه پرسشنامه جمع‌آوری شد. نخستین پرسشنامه با هدف سنجش سخت‌کوشی طراحی شده بود که شامل ۱۲ گویه بود و توسط شرکت‌کنندگان تکمیل شد تا مقیاس سخت‌کوشی آنان اندازه‌گیری شود. پرسشنامه دوم شامل ۳۶ گویه بود که در اختیار شرکت‌کنندگان قرار گرفت تا مقیاس هیجانات سنجیده شود. پرسشنامه سوم، آزمون چهارگزینه‌ای واژگان عمومی انگلیسی به عنوان زبان دوم بود که به منظور برآورد دانش واژگان شرکت‌کنندگان طراحی شد. یافته‌های پژوهش حاکی از وجود رابطه معنادار بین سخت‌کوشی و هیجانات با دانش واژگان زبان‌آموزان ایرانی بود. همچنین نتایج نشان داد که موقعیت‌های هیجانی مثبت می‌توانند پیش‌بینی‌کننده دانش واژگان باشند، در حالی که سخت‌کوشی فاقد چنین قابلیتی است. این یافته‌ها دلالت‌های آموزشی ارزشمندی را برای ارتقای یادگیری زبان فراگیران ارائه می‌دهد.