دستیابی به موفقیت زبانی و انگیزش از متغیرهای وابسته اساسی برای ارزیابی کارایی روش‌های آموزشی در یادگیری زبان هستند. این مطالعه به بررسی تأثیر روش کلاس معکوس بر ارتقاء مهارت‌های زبانی و شایستگی استراتژیک در میان دانشجویان مهندسی در یک دانشگاه هوانوردی در تهران، ایران پرداخته است. این تحقیق با استفاده از طراحی تحقیق مختلط، شامل ۴۰ دانشجوی سال آخر و سال اول انجام شده است که هدف آن بهبود تسلط به زبان انگلیسی و یافتن نگرش آن‌ها نسبت به روش کلاس معکوس بوده است. جمع‌آوری داده‌ها شامل نظرسنجی‌ها و پرسشنامه‌های کمی، ارزیابی‌های کلاسی و تحلیل مستندات بود. نتایج تحلیل کوواریانس (ANCOVA)، F(1, 37) = 13.31، p = .001، تفاوت آماری معناداری در موفقیت زبانی بین گروه تجربی که از روش کلاس معکوس استفاده کرد و گروه کنترل که از روش تدریس سنتی پیروی کرد، نشان داد. علاوه بر این، نتایج پرسشنامه یادگیری معکوس نشان‌دهنده انگیزش بالای دانشجویان و نگرش‌های مثبت نسبت به روش کلاس معکوس بود، با گزارش‌های معنادار از علاقه و مؤثر بودن آن (t = 4.96, p = .000) این یافته‌ها نشان‌دهنده مفید بودن مدل کلاس معکوس (t = 4.84, p < .000)به عنوان یک استراتژی مؤثر برای ارتقاء موفقیت زبانی و انگیزش یادگیرندگان است و بینش‌های ارزشمندی برای معلمان در محیط‌های آموزشی مختلف ارائه می‌دهد.