Document Type : Original Article
Article Title Persian
Author Persian
این پژوهشِ همبستگیِ کمّی به بررسی روابط متقابل میان هوش هیجانی، تدریس در راستای آموزش خلاقیتمحور و اشتیاق شغلی در میان معلمان زبان انگلیسی در ایران پرداخته است. نمونه پژوهش شامل ۹۳ دبیر زبان انگلیسی بود که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس از دبیرستانهای دولتی یکی از استانهای شمالی ایران انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از سه ابزار استاندارد و معتبر استفاده شد: مقیاس مختصر هوش هیجانی (دیویس و همکاران، ۲۰۱۰)، پرسشنامه تدریس برای خلاقیت (روبنشتاین و همکاران، ۲۰۱۳)، و مقیاس اشتیاق شغلی اوترخت (شوفلی و همکاران، ۲۰۰۲) که همگی از پایایی درونی بسیار مطلوبی برخوردار بودند. تحلیل دادهها با بهرهگیری از نرمافزار SPSS نسخه ۲۷ و از طریق ضریب همبستگی گشتاوری پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش پسرو انجام گرفت. یافتهها نشاندهنده همبستگی مثبت و معنادار از نظر آماری میان تمامی متغیرها بود؛ بهویژه آنکه نمرات بالاتر در هوش هیجانی با افزایش تدریس خلاقیتمحور و اشتیاق شغلی رابطه داشت. علاوه بر این، مدلهای رگرسیون با متغیر ملاکِ اشتیاق شغلی، از نظر آماری معنادار بودند و ۵۶.۱ درصد از واریانس کل را تبیین کردند که در این میان، هر دو متغیر هوش هیجانی و شیوههای تدریس خلاق به عنوان پیشبینهای معنادار شناسایی شدند. در نتیجه، این یافتهها حاکی از آن است که گنجاندن سواد هیجانی و روششناسی آموزش مبتنی بر خلاقیت در برنامههای توانمندسازی و توسعه حرفهای معلمان میتواند بهطور مؤثری موجب ارتقای اشتیاق شغلی آنان شود.
Keywords Persian