نشریۀ کاربرد زبان انگلیسی برای اهداف خاص

نشریۀ کاربرد زبان انگلیسی برای اهداف خاص

«استراتژی‌های درخواست دانشجویان کارشناسی ارشد زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی در ایمیل‌های آکادمیک به استادان: تحلیلی در چارچوب بلوم-کولکا و اولشتاین»

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 گروه زبان انگلیسی، دانشکده علوم پایه و فناوری نوین، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد الکترونیکی، تهران، ایران
3 گروه زبان انگلیسی، واحد تهران‌مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران
چکیده
این پژوهش به بررسی نوع‌ها و توزیع استراتژی‌های درخواست مورد استفاده دانشجویان کارشناسی ارشد رشته آموزش زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی (TEFL) در ایمیل‌های آکادمیک واقعی خطاب به استادان خود پرداخته است، با استفاده از چارچوب الگوی تحقق کنش گفتاری میان‌فرهنگی بلوم-کولکا و اولشتاین ۱۹۸۴ (CCSARP) در سه دسته ایمیل: (۱) پیگیری تکالیف و پرسش‌های مرتبط با وظایف درسی، (۲) درخواست ویرایش و بازخورد پایان‌نامه، و (۳) درخواست موضوعات تحقیق، منابع مطالعاتی پیشنهادی یا دیگر منابع آکادمیک.پیکره داده‌ها شامل ۱۰۲ ایمیل واقعی تولید شده توسط نمونه‌ای متوازن از نظر جنسیت شامل ۵۰ زبان‌آموز پیشرفته بود که در شعبه‌های شهر قدس و تهران شمال دانشگاه آزاد اسلامی ثبت‌نام کرده بودند. آمار توصیفی نشان داد که کنش‌های صریح و نشانه‌های قوی به‌طور مشترک پرکاربردترین استراتژی‌ها بودند (هر کدام ۱۶.۷٪)، و به دنبال آن کنش‌های محافظه‌کارانه (hedged performatives) با ۱۶.۴٪ و استراتژی‌های قابل استخراج از حالت جمله (mood derivable) با ۱۴.۹٪ قرار داشتند. به‌طور متداول، استراتژی‌های غیرمستقیم مرسوم و غیرمرسوم به‌طور قابل توجهی کم‌تر مورد استفاده قرار گرفتند (≤ ۸.۳٪). نتایج جدول‌های متقاطع و آزمون خی-دو نشان داد که تفاوت معناداری از نظر آماری وجود ندارد (p > 0.05)، که بیانگر آن است که دانشجویان ایرانی کارشناسی ارشد TEFL الگوهای نسبتاً یکسانی از درخواست را صرف‌نظر از متغیرهای زمینه‌ای مانند حساسیت موضوع یا میزان تحمیل درک‌شده اتخاذ می‌کنند. این یافته‌ها نشان‌دهنده انتقال مداوم زبان اول در حوزه پراگماتیک و آگاهی ناکافی متاپراگماتیک حتی در سطح تحصیلات تکمیلی است و بر نیاز به آموزش صریح در تحقق درخواست‌های غیرمستقیم مرسوم در گفتمان آکادمیک دیجیتال تأکید دارد. در نهایت، این مطالعه بر اهمیت توسعه شایستگی‌های اجتماعی-پراگماتیک در کنار دقت زبانی برای موفقیت در ارتباطات بین‌فرهنگی آکادمیک تأکید می‌کند، به‌ویژه در زمینه تفسیر و تولید درخواست‌های مناسب از نظر زمینه‌ای هنگام تعامل با اعضای هیئت علمی.
کلیدواژه‌ها