Document Type : Original Article
Article Title Persian
Authors Persian
حافظه روبدادی نوعی حافظه اخباری بلندمدت است که رویدادهای تجربهشده شخصی را در زمانها و مکانهای خاص ذخیره میکند و به فرد اجازه میدهد تا وقایع گذشته را از نظر ذهنی دوباره تجربه کند. این مطالعه بررسی کرد که آیا زبانآموزان بزرگسال ایرانی زبان انگلیسی، هنگام ادغام حافظه شرح حال و دانش معنایی، واژگان جدید را مؤثرتر حفظ و استفاده میکنند یا خیر. پنجاه و چهار شرکتکننده (20 تا 35 ساله) با مهارت انگلیسی مشابه، به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. گروه روبدادی شامل یادگیری کلمات هدف از طریق تکالیف روایی و جلب توجه بود که زبانآموزان را تشویق میکرد تا موارد را به تجربیات شخصی مرتبط کنند. گروه معنایی بر فعالیتهای ساختاریافته متمرکز بر معنا مانند مترادفها، متضادها و تمرین همآیندی تأکید داشت. گروه کنترل از مطالعه تعریفی پایه به همراه تعداد کمی مترادف استفاده کرد. آزمونهای یادآوری واژگان فوری و تأخیری (یک ماهه) میزان حفظ واژگان را ارزیابی کردند. نتایج نشان داد که گروه روبدادی در پسآزمون فوری از سایر گروهها بهتر عمل کرد و عملکرد برتر را در آزمون تأخیری حفظ کرد. این یافتهها نشان میدهد که پیوند دادن واژگان جدید به تجربیات شخصی و زمینهای، در مقایسه با مطالعهی غیر زمینهای یا صرفاً معنامحور، باعث افزایش ماندگاری کوتاهمدت و بلندمدت آنها میشود. در مجموع، این مطالعه از ارزش آموزشی آموزش واژگان زمینهای و مبتنی بر تجربه برای ارتقای یادگیری پایدار کلمات پشتیبانی میکند.
Keywords Persian