یادگیری مشارکتی زبان (CLL) شامل کار گروهی دانش‌آموزان در گروه‌های کوچک برای دستیابی به اهداف مشترک تحصیلی است که مشارکت فعال و درک عمیق‌تر را تقویت می‌کند. با توجه به اینکه این مفهوم به یکی از برجسته‌ترین و بهترین حوزه‌های نظری، پژوهشی و عملی در آموزش تبدیل شده است، این مقاله به بررسی این مقوله به عنوان یک رویکرد پویا و مؤثر در آموزش مدرن می‌پردازد. این مقاله یک مطالعه شبه‌آزمایشی است، این مقاله دارای طراحی پیش‌آزمون و پس‌آزمون در دو گروه است ، که به بررسی اثربخشی بهبود تفکر انتقادی، خودمختاری و عملکرد زبان دانش‌آموزان در کلاس انگلیسی می پردازد. ابتدا یک پیش‌آزمون تفکر انتقادی، خودمختاری و پیشرفت زبان که شامل ۴۷ آیتم بود، اجرا شد، سپس پرسشنامه‌ها و آزمون ها اجرا شدند و ضریب پایایی به دست آمده برای تفکر انتقادی، خودمختاری و پیشرفت زبان به ترتیب ۰.۷۶، ۰.۹۵ و ۰.۹۲ بود که نشان‌دهنده ضریب پایایی خوب است. پر کردن پرسشنامه ها حدود 30 دقیقه طول کشید؛ در جلسات آموزشی دانش‌آموزان گروه‌های آزمایشی و کنترل به صورت دویا سه نفره قرار گرفتند و تکنیک یادگیری مشارکتی و رویکرد سنتی طی ۱۰ جلسه آموزش داده شد. پژوهشگران از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف (K-S) برای اطمینان از توزیع نرمال داده‌ها استفاده کردند. در صورتی که داده‌های نرمال باشند، تحلیل کوواریانس (ANCOVA) برای بررسی تأثیر متغیر مستقل بر متغیرهای وابسته محاسبه شد. نتایج نشان داد که استراتژی‌های یادگیری مشارکتی، اعتماد به نفس و استقلال مشارکت یادگیرندگان را افزایش می‌دهند و آن‌ها را به زبان آموزان مؤثرتر و فعال‌تر در فرآیند آموزشی تبدیل می‌کنند. این مقاله نیاز به تغییر از آموزش سنتی معلم‌محور به مدل یادگیرنده‌محور، نقش یادگیری مبتنی برمشارکت (CCL) را برجسته می‌کند.