فعل‌های حرکت مجازی—فعل‌هایی که از زبان حرکت برای توصیف صحنه‌های ایستا استفاده می‌کنند—راه‌کاری عالی برای درک چگونگی بازنمایی حوزه‌های فضایی و انتزاعی تجربه در زبان‌ها ارائه می‌دهند. در این راستا، ما به‌طور جامع فعل‌های حرکت مجازی را در انگلیسی و عربی مقایسه کرده‌ایم و از پیکره‌ای متشکل از ۲۰۰۰ نمونه از این فعل‌ها در هر زبان، در ژانرهای مختلف از جمله روزنامه‌ها، مقالات علمی و ادبیات استفاده کرده‌ایم. این فعل‌ها را بر اساس گونه‌شناسی تالمی (۲۰۰۰) از رویدادهای حرکت دسته‌بندی کردیم و مواردی مانند فراوانی، ترجیح مفهومی، انعطاف معنایی و کاربرد در بافت را بررسی نمودیم.نتایج پژوهش ما نشان داد که زبان عربی به فعل‌های مسیر (۳۷٪) و موقعیت (۲۷٪) با جهت‌دهی بیرونی و پیش‌زمینه‌سازی جمعی تمایل دارد، در حالی که انگلیسی فعل‌های شیوه (۴۲٪) و مسیر (۲۸٪) را با فرآیندهای درونی و پیش‌زمینه‌سازی فردی ترجیح می‌دهد. تحلیل فوجی‌شیما (۲۰۰۲) گزارش داد که فعل‌های عربی به دلیل سیستم اشتقاق ریشه‌ای، انعطاف معنایی بیشتری نسبت به فعل‌های انگلیسی دارند که محتوای قراردادی‌شده‌اند. تفاوت‌های بین این دو زبان به جنبه‌هایی از زبان‌شناسی گونه‌شناختی، پردازش شناختی و محدودیت‌های فرهنگی اشاره دارد که برای زبان‌شناسی شناختی، نسبیت زبانی، یادگیری زبان دوم و ارتباطات بین‌فرهنگی حائز اهمیت هستند.مشارکت ما در این پژوهش، تبیین چگونگی روشن‌سازی فعل‌های مجازی حرکت بر چارچوب‌های شناختی و فرهنگی هر زبان بود. یافته‌ها برجسته می‌کنند که تفاوت‌های گونه‌شناختی و فرهنگی در فعل‌های حرکت مجازی می‌توانند به طراحی راهبردهای آموزشی برای چالش‌های انتقال زبان اول (L1) در یادگیری زبان دوم انگلیسی-عربی کمک کنند.