این مطالعه با هدف بررسی (۱) تأثیر راهبردهای ارتباطی (CS) بر تمایل به برقراری ارتباط (WTC) در دانشجویان زبان انگلیسی و ترجمه در برنامه انگلیسی برای اهداف آکادمیک (EAP) با استفاده از یک طرح شبه‌آزمایشی، و (۲) درک یادگیرندگان از تأثیر آموزش راهبردهای ارتباطی بر تمایل به برقراری ارتباطشان از طریق مصاحبه انجام شده است. به‌عنوان یک مزیت روش ترکیبی تبیینی، این مطالعه در مرحلۀ کمّی از یک آزمایش پیش‌آزمون/پس‌آزمون استفاده کرد و تأثیر آموزش راهبردهای ارتباطی بر تمایل به برقراری ارتباط را بین گروه آزمایش و گروه گواه مقایسه نمود. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته نیز امکان کاوش کیفی دیدگاه‌های یادگیرندگان درباره تأثیرات راهبردهای ارتباطی را فراهم کرد. صت دانشجوی EAP در سطح پیش‌متوسط زبان انگلیسی و ترجمه در دو گروه دست‌نخورده آزمایش (۳۰ نفر) و گواه (۳۰ نفر) بر اساس نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. سطح زبان انگلیسی شرکت‌کنندگان با استفاده از آزمون سریع جایابی آکسفورد (OQPT) تعیین شد. پرسشنامه تمایل به برقراری ارتباط برای پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. مصاحبه‌ها بر اساس پروتکلی طراحی شدند که تجربیات راهبردی و تأثیرات درک‌شده بر تمایل به برقراری ارتباط را پوشش می‌داد. شرکت‌کنندگان پیش‌آزمون را انجام دادند. گروه آزمایش هشت جلسه آموزش راهبردهای ارتباطی در طول چهار هفته را دریافت کرد، در حالی‌که گروه گواه کلاس‌های معمولی خود را گذراند. سپس پس‌آزمون انجام شد و مصاحبه‌ها اجرا و به‌صورت موضوعی تحلیل شدند. نتایج کمی با استفاده از آنکوا (F (1, 57) = 29.00, p = 0.002) نشان داد که استفاده از آموزش راهبرد ارتباطی، سطح تمایل به برقراری ارتباط دانش آموزان انگلیسی برای اهداف آکادمیک را افزایش می دهد. همچنین. نتایج کیفی با استفاده از مصاحبه نشان داد که راهبردهای ارتباطی، اعتماد به نفس را از طریق پیمایش یک سری چالش‌های سیستماتیک از جمله کاهش اضطراب و افزایش شایستگی در محیط‌های اجتماعی، تحصیلی و حرفه‌ای افزایش می‌دهد. این یافته‌ها با مفاهیمی برای ادغام آموزش استراتژی‌های ارتباطی در آموزش انگلیسی برای اهداف آکادمیک برای توسعه مهارت شفاهی همراه است.