ارزش‌یابی، سویه‌ای پرارزش از فرآیند آموزش است و پژوهشگران، آن را در قلب فرآیند آموزش و یادگیری جای داده‌اند. آموزشگران، زمان شایان درنگی را صرف شرکت در کنش‌های ارزش‌یابی برای افزایش یادگیری می‌کنند؛ از این‌رو، برخورداری آموزشگران از تراز سواد ارزش‌یابیِ بسنده، بسیار ارزنده است. برای روشن‌شدن بیش‌ترِ این جُستار در دانشگاه‌های ایرانی، این پژوهش در پی سنجش و بازگویش (توصیف) تراز نسبی سواد ارزش‌یابیِ استادان مهندسی دانش‌های رایانۀ ایرانی و تعیین رتبۀ هر زیرمقیاس سواد ارزیابی در میان آن‌هاست. این پژوهش از یک طرح پژوهشی کمی بهره برده که هدف آن گردآوری داده‌ها از ۶۰ استاد مهندسی دانش‌های رایانۀ ایرانی است که در پرسش‌نامۀ «دانش ارزیابی کلاس درس (CAK)  شرکت کرده‌اند. تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد: نخست، استادان مهندسی دانش‌های رایانۀ ایران از تراز سواد ارزیابی چندانی برخوردار نیستند؛ دوم، میان ۹ خرده‌سنجه (مقیاس) سواد ارزیابی، ناهمسانی معناداری وجود دارد؛ سوم، استادان مهندسی دانش‌های رایانۀ ایرانی از کمبودهای چشم‌گیری رنج می‌برند که نه تنها نشان‌دهندۀ کاستی در برنامه‌های آموزشِ آموزشگران (دبیران-معلمان) در زمینه‌ی آزمون و ارزیابی زبان برای اهداف خاص است، بلکه به اندازۀ درخور، پذیرشمند است که برای هر گروه درگیر در برنامه‌های آموزش زبان انگلیسی، آموزش، ارزیابی ویژه‌ای به‌دست دهد. یافته‌های این پژوهش می‌تواند برای استادان، مربیان، ارزیابان و برنامه‌‌ریزانِ آموزشی زبان برای اهداف خاص، یاریگر باشد.