هدف این پژوهش این‌ است که: آیا دریافت‌های آموزشگرانِ کارآزموده  و تازه‌کار ESP ایرانی با اصول آگاهی فرهنگی انتقادی(CCA)   همخوانی دارد یا خیر. افزون بر این، این پژوهش دیدگاه آموزشگرانِ زبان ایرانی را در بارۀ عواملی که زبان‌آموزان را از افزایش CCA باز می‌دارد، بررسی می‌کند. ۶۰ آموزشگر ESP ایرانی برای شرکت در این پژوهش فراخوانده شدند. برای هر گروه آزمون، ۲۰ آموزشگر (۲۰ تازه‌کار، ۲۰ در حال توسعه، ۲۰ کارآزموده) به میان آورده‌شدند. دو ابزار، یعنی پرسش‌نامۀ ساختاریافته در مقیاس لیکرت (عطایی و همکاران، ۲۰۱۷) و هم‌گویی (مصاحبۀ) نیمه‌ساختاریافته‌ی پژوهشگرساخته، برای گرد‎آوری داده‌های کیفی و کمی به‌کار برده شد. نتایج یافت‌شده در تجزیه و تحلیل کمی نشان داد که جنسیت از دیدگاه آماری تأثیر معنی‌داری بر CCA ندارد. افزون بر این، برخلاف جنسیت، تجربۀ آموزش، عاملی روشنگر در دریافت آموزشگران زبان انگلیسی برای اهداف خاص ایرانی نسبت به CCA است. تجزیه و تحلیل کیفی نیز نشان داد که بیش‌تر شرکت‌کنندگان (۸۶%) بر افزایش شایستگی فرهنگی خود پای فشرده‌اند؛ درحالی‌که تنها ۱۳% از مصاحبه‌شوندگان، مهارت زبان دانش‌آموزان را به شایستگی فرهنگی، بی‌ربط می‌دانند. باورهای دینی و برخی کلیشه‌ها و نگرش‌های منفی؛ داشتن اضطراب و احساس ناامنی در برقراری ارتباط؛ هم‌چنین ناآگاهی از نقش مهم شایستگی فرهنگی در یادگیری، از کاروندان (عوامل) اصلی بازدارندگی دانش‌آموزان در توسعه‌ی CCA می‌باشد. یافته‌های پژوهش پیشِ رو می‌تواند برای دانشجویان، آموزشگران و نویسندگان مطالب درسی انگلیسی برای اهداف خاص ارزشمند باشد.